KARINCALAR TAVİZ VERMEZ
Bu gezegende, bizden milyonlarca kat büyük, tuhaf bir tür yaşıyor. Onlar kendilerine "insan" diyorlar.
Bu satırları onların yaşadığı bir evden yazıyorum. Bir süredir bahçelerinde yaşıyoruz. Ben ve her işimizi düzen ve itinayla yapan kolonim. Sayımız 1300-1500 vardır. Onların sayısı ise üç. Biri anne, biri baba, biri de çocuk.
İnsanları izledikçe çok garip şeyler gözlemliyorum.
Bizim kolonimizde sayımıza rağmen herkesin görevi bellidir. Kraliçe karınca sadece yeni larvaların üremesiyle ilgilenir. İşçi karıncalar koloniyi inşa eder. Asker karıncalar koloniyi korur, hayvan bakıcı karıncalar minik bitleri beslerler. Bekçi karıncalar gözcülük yapar. Bazı karıncalar da kolonideki herkes için yiyecek arar.
İnsanların çoğunda bizdeki iş bölümü gibi net roller yok.
Bir anne, bir baba, bir de çocuk. Ama anne, anne mi baba mı belli değil. Çocuk, çocuk gibi değil. Çocuğa kural koyuyorlar, bu sefer ipi ele aldılar diyorum. İşe dalıyorum, sonra bir bakıyorum yine çocuk istediğini almış.
Çoğu sorunu da buradan yaşıyorlar gibi ama farkında değiller.
"Ağlamayana emzik yok", yine insanlardan duymuştum. Bizim kolonide istediğin kadar ağla. Sorumluluğunu yerine getirmezsen aç kalırsın.
İnsanlarda; anne herkesin yerine her şeyi yapıyor. Hem çalışıyor, hem ev işlerini yapıyor, hem bahçenin bakımıyla uğraşıyor. Baba olan genelde eve gelince yatıyor ve elinde dikdörtgen bir şeyden kafasını kaldırmıyor. Ona da telefon diyorlar.
Çocuk da televizyon dedikleri parlak bir kutunun başında vakit geçiriyor. Anne onu zorla yediriyor, giydiriyor, uykuya götürüyor. O ise anneye itiraz ediyor. Bizdeki gibi tek vücut olmak için hareket etmiyorlar. Hepsi koloninin merkezinde görüyor kendini. Herkes kendi rahatını düşünüyor. Bizdeki gibi bir koloni bilinci yok.
Çoğunlukla anne ve baba tartışıyor. Anne onları çok sevdiği için ailesinin her yükünü omuzluyor. İyilik yapmadığının farkında bile değil. Kavga ederken şikâyet edip, sonra yapmaya devam ediyor. Aynı döngü devam edip duruyor. Hep üzgün, hep kaygılı ve gergin...
Neden mi?
- İyilik sandıkları aslında iyilik olmadığı için.
- Geldiği bu noktadan dönüş yolunu bulamadığı için.
- Merhameti ve tavizi ayırt edemediği için.
- Geri almaya gücü yetmediğinden vermeye devam ettiği için.
Bizim mesela en büyük amacımız kolonimizin güvenliği ve ihtiyaçlarının giderilmesi... Bunun için de herkes sadece üzerine düşeni yapar. Kimse kimsenin işine karışmaz, alanına girmez. Herkes bir bütünün parçası gibi hareket eder. Tek vücut olabildiğimiz içinde daha sağlam yayılabiliriz. Dünyanın her yerinde yaşayabilmemizin sebebi budur. Tek başına değil, birlikte hareket ederiz ve herkes üzerine düşeni yapar. Aynı hedef doğrultusunda hareket ederiz. Önümüze engeller çıksa da birlikte aşmaya çalışırız.
İnsanlara bakıyoruz, tek hedefleri günü bitirmekmiş gibi geliyor. Para kazanıp yemek yiyorlar, ekran karşısında zaman geçiriyorlar. Çok uyuyorlar, üstelik yemeklerini de saklıyorlar. Biz kolonideki diğer üyeler için yuvaya taşırız, saklamayız.
Sadece ihtiyacımız olan şeylerle ilişki kurarız. Ağaçlar, toprak, bitkiler, bitler ve birbirimizle...
Onların ise genelde ihtiyaçları doğrultusunda değil, istekleriyle hareket ediyorlar. Kiminle nasıl iletişim kuruyorlar belli değil. Bazen birbiri hakkında konuşmak için toplanıyorlar ve çoğu zaman konuyu bir yere bağlamadan dağılıyorlar. Bu da bize çok mantıklı gelmiyor açıkçası.
Keşke onlarla konuşabilseydim, böyle olmaz derdim. Sistemimizi, doğanın bize sunduğu imkanları anlatırdım. Sadece kendimiz için değil, çevremiz ve yakınlarımız için neler yapabileceğimizi anlatırdım. Bu yeryüzünde uyumlandıkça var olabildiğimizi... Herkesin kendi sorumluluklarını üstlenmesi gerektiğini... Böylece merhamet sandıkları, tavizden uzaklaşabileceklerini söylemek isterdim.
Ya da sadece bir gün bizi gözlemleseler bile yeterdi...
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
İlk tepkiyi sen bırak.
Yorumlar (47)
TUGBA TURKKAN dedi ki
26 Mayıs 2026Gerçekten bir karınca gözünden ya da şöyle uzaktan kendimizi bir görebilsek neler neler idrak edeceğiz. Öyle güzel bir bakış açısı olmuş ki . Kaleminize sağlık 🌸🌸
Kübra dedi ki
10 Haziran 2026İnsanın bir de kendine uzaktan bakmasını sağlıyor...
Şükran Gökhan dedi ki
26 Mayıs 2026İnsanları karıncaların gözünden görme deneyimi inanılmaz.
S.K dedi ki
2 Haziran 2026Bambaşka bir bakış açısı..
Aslıhan dedi ki
3 Haziran 2026Böyle bakınca insan ne kadar da tuhaf bir canlı oluyor değil mi? :)
Işıl dedi ki
9 Temmuz 2026Ahhh insan.... Keşke bilebilse..... Bilebilsek.....
betül karakaya dedi ki
19 Haziran 2026Acaba başka hangi canlılar bizi gözlemliyor? :) Ahhh dilleri olsada konuşsalar.. :)
Rabia dedi ki
26 Mayıs 2026O kadar doğru ki 'sadece bir gün bizi gözlemleseler bile yeterdi' cümlesi...
Doğada her şey bu kadar kusursuzken biz onunla hiç ilgilenmiyoruz. Kendi doğru sandığımız yanlışları yapıp şikayet etmekle uğraşıyoruz. Oysa gözlemleyip örnek alabileceğimiz gözümüzün önünde koca bir doğa var.Keriman dedi ki
4 Haziran 2026Biz onları gözlemlrmediğimiz için onalr bizi gözlemleyip yazı yazmışlar:))
Huri dedi ki
5 Haziran 2026Oysa doğadaki canlılar, yaşadıkları olumsuzluklara rağmen arkalarına takılıp kalmaz; önlerine bakar ve yaşamlarına devam ederler.
Ceyda Gürel dedi ki
14 Haziran 2026Öyle koca bir doğa ki her bir detayında, her bir hayvanında, bitkisinde kendi hayatımızdaki problemlere çözüm bulabileceğimiz birçok bilgi mevcut. Mucizevi😍🌸
betül karakaya dedi ki
13 Temmuz 2026insan oğlu kendini kusursuz göstermek için şikayet ediyor ancak kusurları şikayet değil doğru tepkiler kapatıyor.
Dilara dedi ki
26 Mayıs 2026Sakınamayanların mecburi davranışıdır taviz… ister insan ol ister karınca ister başkası…
Sakınanların mecburi davranışıdır merhamet… İster insan ol ister karınca ister başkası..Işıl dedi ki
26 Mayıs 2026Ne kadar güzel bir açıdan yazılmış, ne doğru, üzerine ne kadar dusunulesi bir yazı....
Rabia dedi ki
19 Haziran 2026Kendileri küçücük ama düşündürdükleri çok büyük :)
Nazım Eksioglu dedi ki
26 Mayıs 2026Çok kıymetli bir paylaşıma benim de şahit olduğum bir gözlemi eklemek isterim,
Tarımla uğraştığım aktif bir zaman diliminde tarlada yoğun vakitler geçirme şansım oldu,
Bir gün karıncaların yuvalarını kurarken tamamının aynı yönde olduğunu ve tavaf istikametinde evlerini yaptıklarını gördüm,hiç biri yanılmıyordu yönleri belli idi,günlerce başka yuvalara baktım hepsi aynı yönde idi,hepsi net idi,bu derslere katılım şansından sonra netlik ve yön meselesinin insanda oturmamış olmanın hazeyanını farkettim,Aslıhan dedi ki
26 Mayıs 2026Karıncadan al haberi :))
Harika bir anlatım... Kaleminize sağlık 👏🏻👏🏻DENİZ SEVGEN dedi ki
26 Mayıs 2026İnsanın kendini dışarıdan görmesi ne kadar degisik
Rabia dedi ki
4 Haziran 2026Hem de çok... Ve ne kadar da faydalı. Tam olarak nerede hata yaptığını, nerede yanıldığını çok net görebilir insan bu şekilde.
Zahra Mohamed Hassan dedi ki
9 Haziran 2026olayı dışardan bak başka. Halbuki bazen de dışardan bakmak gerekir.
betül karakaya dedi ki
26 Mayıs 2026Ahh karınca dilin olsa da konuşsan neler anlatırdın kim bilir. Peki kime ?
Rabia dedi ki
4 Haziran 2026Dili olsa da bize konuşsa keşke... Gerçi doğru söyleyeni dokuz köyden kovuyoruz biz, onu da kovardık 🙃
Aslıhan dedi ki
8 Haziran 2026Dili yokken bile neler neler anlatıyor bir de konuşsa neler söylerdi neler :))
Esra dedi ki
26 Mayıs 2026Çok iyi bir yazı olmuş kaleminize saglik💐💐💐
ümit Taş Bilir dedi ki
26 Mayıs 2026Çoğu zaman verdiğimiz tavizlere merhamet maskesi giydirerek yol aldığımızı zannediyoruz🙁
Aslıhan dedi ki
3 Haziran 2026Çok acı bi gerçek.. insan ne yaptıysa hep kıyamadığından iyi niyetinden yaptı (!) oysa...
Rabia dedi ki
4 Haziran 2026'Tavizlere merhamet maskesi giydirmek' ne kadar güzel bir tanımlama olmuş. Hata yaptığını kabullenmek yerine 'ama ben onun iyiliği için yapmıştım', 'hep onu düşündüğümden yaptım' vb kim bilir ne kadar taviz veriyoruz merhamet maskesi giydirip...
Huri dedi ki
5 Haziran 2026Doğa, kabullenişin ve devam edebilmenin güzel bir örneği sanki...
Hatice Kübra tekinay dedi ki
7 Haziran 2026Çünkü insan yaptığı iyiliği kendinden biliyor.. yaptığının taviz değil merhamet olduğunu sanmak karşı taraftan üstün olduğunu hissettiriyor.
Aysun Usta dedi ki
27 Mayıs 2026Herrkesin kendi sorumluluk alanına sahip çıkıp bir hedef doğrultusunda birleşen olmak bütün mesele.. gerek ailede... gerek ticarette, hayatın içinde her yerde...
Huri dedi ki
5 Haziran 2026Ne kadar doğru birlik, beraberlik herkes payına düşeni yaptığında oluşuyor.
Aysun Usta dedi ki
27 Mayıs 2026Herrkesin kendi sorumluluk alanına sahip çıkıp bir hedef doğrultusunda birleşen olmak bütün mesele.. gerek ailede... gerek ticarette, hayatın içinde her yerde...
Hatice Kübra tekinay dedi ki
1 Haziran 2026İnsan doğadan kopup beton düzene geçtiğinden itibaren gerçekten uzaklaştı. Roller değişti. Roller değişince de kim ne yapıcak şaşırdı. Tüm kazaları zincirleme yaptı...
Huri dedi ki
5 Haziran 2026İnsan doğada biraz vakit geçirdiğinde, gözlem yaptığında, ders almaya çalıştığında bile özüne gerçeğe dönüyor sanki...
Keriman dedi ki
4 Haziran 2026Karıncalar çok iyi gözlemlenerek yazılmış.
Çok güzel bir yazı.
Acaba etrafımızdaki birçok canlı bize neler anlatıyor, gözlemyebilsek keşke...Merve Akbülbül dedi ki
8 Haziran 2026İnsanın kendine dışarıdan başka bir gözle bakması ne kadar farklı bir bakış açısı olmuş. Hayatta hep kendimize uzaktan tarafsız bir gözle bakabilsek problemlerimizin çözümlerini çok daha rahat görebiliriz aslında…
Kevser dedi ki
8 Haziran 2026Doğadan al haberi :)
Daha öğrenecek ne çok şey var…Rabia dedi ki
19 Haziran 2026'Doğadan al haberi' ne güzel oldu. Gerçekten tam olarak öyle
Eslem Çiğdem Afacan dedi ki
9 Haziran 2026Nasıl da dokunuyor insana gerçeği duymak
Diyorsun ki , küçücük karınca kadar olamıyoruz
Hayat onlar için hedefe yönelik iş bölümü yapıp çözüm üretmek
Ne büyük işler yapıyorlar küçücük bedenleriyle
Sürekli hareket
Sürekli iş bölümü
Sürekli keyif
İnsanoğlu onlara bakıp nasıl dengede yürür hayat öğrenebilirZeynep Esin dedi ki
11 Haziran 2026Yazın başlangıcı ile birlikte, bu kadar çok karınca yuvası görürken bu yazının karşıma çıkması boşuna değil;) gerçekten o kadar düzenli ve istikrarlı çalışıyorlar ki Biz insanlar da böyle olsak dünyanın akıbeti nasıl olur diye düşünüyordum. Herkes rolüne bilse yapması gerekeni yapsa hele de sokaklara çöp atmadan kendi kapılarının önünü süpürseler diye yolda yürürken baktığımda bu verilmiş doğanın kıymetini nasıl daha iyi bilebiliriz, aslında büyük bir ikram içindeyiz ve biz bu düzeni bozmaya çalışan sonra da bize Her şey iyi dönsün diye bekleyen canlılar mıyız. Oysa bu hayatta kim ne yaparsa yaptığının karşılığını alıyor....
Zahra dedi ki
13 Haziran 2026Etrafımıza bakmak yeterdi… ama gözle bakacağımız de önemli çünkü bakmak ve görmek aynı değil. Eminim karınca gibi doğadan alabileceğimiz deneyimler var.
Zahra dedi ki
13 Haziran 2026Etrafımıza bakmak yeterdi… ama gözle bakacağımız de önemli çünkü bakmak ve görmek aynı değil. Eminim karınca gibi doğadan alabileceğimiz deneyimler var.
Rabia dedi ki
19 Haziran 2026Hem de ne deneyimler var...
Büşra A. dedi ki
24 Haziran 2026Merhametin arkasına saklanan tavizler... Ne güzel anlatılmış aralarındaki fark.
betül karakaya dedi ki
15 Haziran 2026Karıncalar taviz vermez ama insanlar verir. Karıncalar ekip olur iş bitirir. İnsanlar kendi kendini bitirir. Demek ki küçümsediğimiz den daha küçük canlılarız... Doğanın dilini anlamaya çalışıp uyguladığımız da , en azından gayret gösterdiğimiz de kazançlı çıkanlardan oluruz gibi ...
AY dedi ki
17 Haziran 2026İnsan karıncadan çok daha marifetli ama karıncadan kendine bir kaç not alabilir… Onlarda herkes üzerine düşeni yapıyor, peki insan? Bizden beklenileni başkasına mı yaptırıyoruz, kendimiz mi üstleniyoruz? Veya arttırıp başkasının yapması gerekene de mi üstleniyoruz?
Aile içinde takım halindemiyiz ya da herkes kendinemi?…Hacer dedi ki
26 Temmuz 2026Kombiler yeryüzünden diğer canlıların gözünden kendimizi görebilsek neler neler anlatacaklar bize… oysa insan kendini dünyanın hakimi zannetmişti