‘Vay arkadaş’ dedi Semiha içinden. Hayranlıkla başarılı iş kadını Müberra’nın videosunu izliyordu internetten. Videosunu izlediği kadın büyük bir şirket sahibi, eş ve anneydi. Bir yandan da kendisini bilgi anlamında yetiştiren ve hobi sahibi biri. ‘Bütün bunları nasıl yapabiliyor? Nasıl her şeye yetişebiliyor ki?‘ diye merak etti. İç dünyasında düşünüp durdu.
‘‘Ben akşama yemeği zor yetiştiriyorum, bu kadının süper güçleri mi var? Günüm yoğun geçtiğinde akşam kendimi koltuğa atıyorum, kolum kalkmıyor. Başkaları nasıl bir sürü işi halletmeyi başarıyor? Her gün yeni hedeflerle başlıyorum güne ama bir türlü yapamıyorum, yetiştiremiyorum. Bugün yürüyüş yapacağımlar, vakit ayıramadığım teyzeme uğrayacağımlar. Buzdolabındaki sebzeler bozulmak üzere, turşu kuracağımlar. Uzun zamandır camları silmedim, artık sileceğimlerle didinip duruyorum. Tüm bunlara rağmen uygulamaya geçemiyorum ve zihnimde işler birikiyor.
Baktığımda başkaları sistemli ve kolayca istediklerini yapabiliyor. Bu kadar iş arasında kendine de vakit ayırabiliyor. Bu bana olağanüstü geliyor.”
Nedir farklı yaptıkları?
Haydi büyüteçle bir bakalım ve Semiha’ya ışık olalım!
Müberra’nın sabah kalkar kalkmaz programı bellidir. Güneşin doğuşuyla beraber güne başlar. Yatakta oyalanmadan kalkıp hazırlanır, çocuklarını okula gönderir ve işlerini yapmaya koyulur.
Semiha ise ne zaman uykudan uyanırsa, güne o saatte başlar. Uyanınca önce sosyal medyada vakit geçirir. Sıkılınca kalkıp bir şeyler atıştırır ve günün akışına göre hareket eder. Tabii ki Semiha da plan yapar, yazar ve hatta başlar. Zorlandığı yer ise devamını getirmek, disiplini ve sürekliliği sağlamak. İnsanın güne başlama stili bile çok şey değiştirir.
Aradaki fark disiplin ve planlı hareket olabilir mi?
İnsan kendine bir hedef belirlediğinde o hedefe uyumlu davranışlar sergiler. Hedefe giderken sınırları, yapacakları, bir de yapmayacakları olması gerekir. Erken kalkmak isteyen birinin gecelere kadar dizi izlemesi disiplinini bozar ve bu durum tüm gününü etkiler.
Sınırlarını belirleyip onlara sadık kalmak insanı güçlü kılar. Başlangıçta zor gelse de insan güçlendikçe zorluklar kolaylaşır.
Müberra oyalanmaz çünkü gün içinde ne yapacağı belirlidir. Programını bir sıralamaya ve zamana göre dizayn eder. Böyle olunca, vakti bereketli olur ve bir günde birçok şey yapabilir.
Bir detay daha…
Semiha’nın ‘sonra yaparım’ dediği şeyleri Müberra bekletmez. Bir şey yapılması gerektiğinde Müberra onu ertelemeden yapar. Bu ister aile ziyareti olsun, ister yürüyüşe çıkmak olsun. İsterse de işyerindeki sorumlulukları olsun. Gözünde büyütmediği için neredeyse hiçbir şey ona zor gelmez. Ne yapılması gerekiyorsa küçümsemez ve halleder. Semiha ise ‘şimdi yapmasam da olur, vakit var’ deyip erteler. Önemsemedikçe başlamaz, başlamadıkça iş büyür ve bir süre sonra hiç yapamaz hale gelir.
Müberra onu engelleyecek şeylerden uzak durduğu için hedeflerine ulaşabiliyor. Semiha’da ise durum tam tersi. Para biriktirmek istiyor ama gereksiz harcamalar yapıyor. Verimli çalışmak istiyor ama sosyal medyada takılmak önceliği oluyor… Müberra ise önceliklerini belirliyor ve bilinçli vazgeçişler yapıyor.
İstediğimiz her şey gerçekten hedefimiz mi?
İnsan bu hayatta birçok şey ister. Kendince planlar yapar ve hedef belirlediğini zanneder. Bir konunun hedef olması için onu istemek yetmez. Onun emeğini de göze alması gerekir. Emek verirken karşılaştığı zorluklara rağmen disiplinini bozmadan devam edebilmeli insan. Başarıya giden yolda zorluğu kolaylaştıran anahtar, disiplindir. Başarı, küçük hedefleri yapmaya başlayarak ve bunu sürekli hale getirerek şekillenir.
İnsanın en basitten başlaması, hayatına sürekliliği katması ve bir gün aynaya baktığında kendisine ‘vay arkadaş’ demesi mümkündür…
24 Responses
Bir gün aynaya bakıp ‘Vay arkadaş’ dememiz ümidiyle…
Planlı ve disiplinli hareket etmek kimine göre çok zordur. Çünkü sonra da yaparım o güç bende var deriz. Erteleriz… ama sonu ne yazıkki hüsran olur. Çünkü işler birikmiştir. Artık yapamayız gerek yok deriz. En olması gerekeni en yapmadığımızda disiplini yakalayamıyoruz.
Önce erteleyerek, sonra da daha da yapamam zaten diyerek insan kendine büyük kazık atıyor da farkında değil…
İnsanın amacına götürmeyen istekler aslında büyük bir yük, insan yanlış seçimlerinin ceremesinin farkında değil.
Çok doğru… Bir gün o yüklerimizin farkına varırız umarım.
Hayat hızla akarken ömrümüzde öyle akıyor .Ya yalpalaya yalpalaya yada küçük küçük sağlam adımlarla yol alacağız.
Çok sade ,akıcı ve etkileyici bir yazı .
Yok biz adımlarımız büyük olsun istiyoruz. O yüzden de yaloalaya yalpalaya gitmeye çalışıyoruz
Okurken acaba ben hangisiyim acaba diye düşündüm. Bazen disiplini bazen de gevşek maalesef.
Aslında başta gerçekleştirebileceğimiz hedefler koymak sonra da bu disiplini bozmadan devam etmek önemli
Kendimizi gözümüzde o kadar büyütüyoruz ki küçük hedef bize yakışmaz deyip çok büyük hedefler koyuyoruz. Sonra tabi yapamayınca da hüsran… 🙃
Başarı, küçük hedefleri yapmaya başlayarak ve bunu sürekli hale getirerek şekillenir.
Şu cümle her şeyi özetliyor.
Mesele hedef belirleyip ertelemeden küçük adımlarla başlamak..
Ama bu hiç kolay değil. Küçük hedef belirlemek insana ters geliyor. ‘Nasıl yani bu kadarcık şey mi benim hedefim? Bunu çocuk yapar.’ moduna geçiyor. Tabi bir de o küçük hedefi devam ettirme var…
Başarı, küçük hedefleri yapmaya başlayarak ve bunu sürekli hale getirerek şekillenir..
Şu cümle her şeyi özetliyor.
Mesele hedef belirleyip ertelemeden küçük adımlarla başlamak..
İstediğimiz her şey gerçekten hedefimiz miydi…
Ah keşke onu bir fark edebilsek…
Çoğunluğumuzun muzdarip olduğu bir konu ne güzel kaleme alınmış…
Çözüm her zaman insanın zannettiğinin tam zıttında. Çok güzel anlatılmış 👏🏽
Çözüm her zaman insanın zannettiğinin tam zıttında. Çok güzel anlatılmış kaleminize sağlık 👏🏽
Sadece istemek yeterli değilmiş…
Onun için bir emek harcıyorsan isteğinin anlamı oluyormuş…
Ellerinize sağlık 🙂
Aslında pek çok şeyi arzuluyoruz ama onları gerçekleştiemek için müberra gibi harekette süreklilik lazım. Elinize sağlık🌸
Hepimizin “zaman yetmiyor” diye yakındığımız şu dönemde ne yol gösteren bir yazı oldu… Gerçektende düşününce plan ve disiplin ne kadar da önemli…
“Basit işleri küçümseme ve erteleme!” Bu bilgi hayat değiştirir. :))
Her erteleyen aslında kendi aleyhine bir zorluk hazırlıyor… Teşekkür ederiz bu yol gösterici yazı için. 🙂
Düşündüren kendime dönüp bakmamı sağlayan bir yazı olmuş… Kaleminize sağlık 🙂
Bir zamanlar nasıl on bin adım atarım diye düşürdük. Atanlara da acaba nasıl yetiştiriyor diye düşünürken kendimiz o kadar işin arasında nasıl da vakit bulduk.:)